این مسابقه که در جهت حفظ منافع ملی (اونم در این شرایط بحرانی) و در راستای افق چشم انداز بیست ساله ی جمهوری اسلامی ایران تدوین گشته بود , با حضور کم رنگ و بی فروغ شما عزیزان مواجه گشت تا باری دیگر برگ زرین دیگری در طول حیاط این حکومت درج و ثبت گردد...ما رو بگو که می خواستیم تو جیب مبارک کمی از این ارز ملکت بچپونیم , اونم درقبال چی؟ در قبال جواب به دو تا سوال نا قابل.

از اون عزیزی که پاتریوتیزم واقعی خودش رو به همه نشون داد و کامنت گزاشت تشکر می کنم , هر چند که فکر می کنم وی همانا دوست صمیمی خودم بود که دراین صورت واقعا" رید به سوال ما...

خب ما هم چاره ای نداریم جز بر اینکه به تقلید از برنامه های تلویزیونی خودمون , که علارقم عدم درخواست مجدد ویا تمدید مهلت ها حضرات جوری وانمود می کنند که در خواست بسیار زیاد بوده , تمدید می گردد...   ما نیز بر آن شدیم تا مهلت پاسخگویی این مسابقه رابه علت درخواست های مکرر شما خوبان و سیل عظیم کامنت هایتان تا پایان اسفند ماه جاری (84), ارتقا بخشیم.

اسپانسر وحامی ما دراین مسابقه(جنت2, شماره 1) موسسه مالی و اعتباری مهر می باشد .. که جا دارد در اینجا از حمایتهای بی شائبه این موسسه که واقعا" بدون هیچ مسامحه وقصوری ما رو پشتیبانی می کنند کمال تشکر و قدر دانی را نماییم.(  این جاست که واژه ی مستقنی الوصف در باب این موسسه حیات پیدا می کند )

راستی یه دفعه نکنه زنگ بزنید به این موسسه تا از صحت این گفته اطمینان حاصل کنید ..چرا که بنده شخصا" یک بار همین کار را کرده , پس از اتمام مکالمه جز مرجوفافی بس راکک به پدر و مادر خویش چیزی عایدم نگشت.لذا توصیه می کنم , اگر پدر مادراتون رو دوست دارید و نمی خواید اونا رو مورد تعرض کلامی قرار دهید , از انجام این کار منصرف گشته, بی خیال شوید...

                                                                 اما مسابقه هم چنان باقی ها ......  

  امروز می خوام در مورد انرژی هسته ای حرف بزنم. (البته با کسب اجازه از اساتید

معظم از جمله جناب آقای شیخ شریعتمدارو کلیه کلم به سرای عزیزدیگه).ابتدا به ساکن

سینم رو صاف می کنم و سعی می کنم تفکرات این چند روز رو بیارم رو کاغذ...

انرژی هسته ای..  انرژی  که در ابتدا به گفته ی مسئولان حق مسلم ایران بود و حال

ادیگه همه ی مردم از کوچیک گرفته تا بزرگ به جای اینکه داد از چیزای دیگه بزنن

باید بگن "انرژی هسته ای حق مسلم ماست". خدا رحم کنه به بچه کوچولوهایی که تازه

این روزا می خوان لب باز کنن و بگن بابا. چون به جای بابا گفتن باید بگن انرژی هسته

ای حق مسلم ماست..  خدا حتما رحم می کنه.. خدا رحم کنه به پیر مردای سرکوچه ها که

به جای اینکه مثل هر روزصندلی به دست بیان کنار هم بشینن و ما ها رو سوژه کنن و

آخ آخ بگن , انرژی هسته ای بشه نقل مجلسشون.. خدا حتما رحم می کنه..

حرف از حق شد تو این نوشته ها , واژه ای که این روزا زیاد می شنویم وبدون هیچ

فکر حقیقی روی اون و فقط از روی تقلید داریم تکرار می کنیم .چرا که اگر اندکی فکر

کنیم می بینیم که حق , همون حقی که گرفتنیست ونه دادنی , حق  همون حقی که

سالهاست از اون حتی در حد اعتدال هم بهره نبرده ایم چه رسد به خوب  , از ما سلب

شده..  د آخه اگه انرژی هسته ای حق مسلم ماست مگه امنیت شغلی (به خصوص برای

ما دانشجو ها) حق مسلم تر ما نیست .آخه مگه آزادی های مشروع حق مسلم تر ما نیست

؟ مگه حقوق کارمندی خوب بعد این همه جون کندن تو این اداره و اون شرکت  حق مسلم

ما نیست ؟ مگه گفتن این مگه مگه ها حق مسلم هر انسانی نیست.

 مگه من حق زندگی ندارم ؟ من اینجا زنده م ولی آیا واقعازندگی می کنم؟ من دوست دارم

حق رو این جوری برا خودم تعریف کنم : من نمی خوام اتوکد رو تو محیط بسته و

محصور کامپوترم اجرا کنم , من می خوام اون نصف شب با تمام وجودم و با فریاد تو

باز آسمون پرورش بدم ...من می خوام حق این داشته باشم تا بتونم بوسه ی تکه آجری

رو که داره از لجنای ته جوب کنده می شه تا شیشه های تک تک مغازه های شهرم رو

نوازش کنه ببینم ... من می خوام حق این داشته باشم تا با دستای خودم  با چشمای خشم

خودم  با گوشای خودم با دماغ کج خودم و با پاهای لنگ لنگ خودم خفه کنم ,زجرشون

رو,سرنگونیشون رو,آزادی رو,رقص و پای کوبی رو  , احساس کنم.

 دیگه چیزی به فکرم نمی رسه ....یعنی این همه اون چیزایی بود که تو زهنم بود؟ چه محدود و بی اثر. فکر می کردم می تونم با تخیلاتم کوه رو هم بشکنم .اما لعنت به کلمات که سیاستی بس تحسین برانگیز دارن , دیگه بیرون نمی ان. یعنی منم باید داد بزنم انرژی هسته ای ... نه.یه گوشه ایست می کنم و به این عظمت و شکوه ملی نگاه می کنم ..

حق حق کنان حق حق کنید               احقاق حقوق حقه ی خود کنید

احقاق حقوق حقه آیا حقه؟                یا که در این دور چیزی نیست جز حقه؟.

  خدا یا صد هزار مرتبه شکر بابت این

خوبی که به من کردی... یعنی تو  هنوز منو فراموش نکردی... خدا یا شکرت...

عاشقا همیشه با چشمانی باز می خوابند..

امید دارم امتحاناتتون رو خوب داده باشید  منتظر یه کار بزرگ و عجیب باشید به عقل جنم نمی رسه

طوری که تو کل دانشگاهای ایران نونت می کنم شاهرود...