تبلیغات 
دلم می خواهد وزنه ای به سنگینی زمان به تو بیاویزم تا دیگر از پیشم نروی , نروی و این غربت سخت ملال آور را دگر بار تجربه نکنم.
دلم می خواهد تو نیز خواهان خواستن و خواهش های من باشی تا هر دو در هم معنی شویم.
دلم می خواست تو بودی و خدا و من آه... خدا اضافیست .تو بودی و من بودم و باز هم ولی خدا بود. دلم غلط می خواست
چرا که تو نمی خواستی که دلم خواستن تو را بخواهد.
به راستی تو چه جانوری هستی که به جانم فتادی و مرا دیوانه
کردی.
.
|+|
نظرات ()
نوشته شده توسط arash در شنبه 21 آبان 1384 و ساعت 03:11 ق.ظ
نوشته های پیشین